Outono

Chegou o outono e só a lembranza da pel nos meus dedos cando acariñaba o teu lombo poderá manter unha esperanza de vida ata a primavera. Arredor de min, o baile das follas amortuxadas a caer das árbores, doces e suaves, cubre a soidade do xardín. O lene abaneo dunha folla que morre na cunca de té debuxa o son do teu nome no ar... E eu o pronuncio, quedo, pouco e pouco, e mentras o bebo da cunca, o grolo convértese nun grito xordo... Onde quedaches, amor, que non me dera de conta que faltaba a tua calor? ...